1.ประเภทปฐมภูมิ แตะต้องออกแบบป้ายไฟเชียร์ตัวอักขระลงบนกระดาษกระเป๋าแห้งถูกใจเก่าตำหนิติเตียนใคร่ได้แบบแผนบ้ายทำนองไร ขณะได้มาทำนองเนื้อที่ใคร่ได้แล้วไป ก็นำทางฟิวเจอร์กระดานถูดำหมู่ใสมาสู่ตัดเย็บยกให้ได้มาขนาดเนื้อที่ใคร่ได้
2.ต่อจากนั้น ก็เปลืองดินสอดำ EE (น่าฟังจักป้ายไฟเชียร์เหลือบเห็นชัดเจนบนฟิวเจอร์กระดานถูดำแรงกล้า)ลากเส้นชายด้วยวางด้วยว่า ชิดกับเทปผ้า ไกลขนมจากชายมัตตะ1นิ้ว ต่อจากนั้นลากเส้นบรรทัดเนื้อที่จักจารึกตัวอักขระ ตลอดบนกับด้านล่าง ยกให้ได้มาขนาดข้อคดีสูงสิ่งของตัวอักขระเนื้อที่ใคร่ได้
วัดข้อคดีแวง สิ่งของบ้ายกับมาสู่วาจานหมุนโควตาตัวอักขระ ด้วยตระเตรียมขนาดยกให้เข้ารูปกับข้อคดีแวง ยกให้ลากเส้นเจียดตัวอักขระ ตำหนิติเตียนแต่ละร่างกายโถงเท่าไหร่งดเว้นช่องว่างระหว่างตัวอักขระเท่าไหร่ ต่อจากนั้นจึ่งจารึกตัวอักขระลงจรเพื่อดินสอ สมมติใคร่ได้ลบออกยกให้เปลืองยางลบดินสอลบออก การวาจานหมุนพอให้กอบด้วยข้อคดีสมน้ำหน้าดุลย์งามเลิศ
3.ขณะได้มาบ้ายเนื้อที่จารึกร่างกายอีก ษรเรียบร้อยแล้วไป ก็นำทางหลอดไฟฟ้ามาสู่ทิ่มติดสอยห้อยตามผู้ช่วยเหลือตัวอักขระเนื้อที่ออกแบบวาง ซึ่ง หลอดไฟฟ้านี้จักกอบด้วยสัณฐานยังไม่ตายหลอดแก้วเล็กๆกอบด้วยขายังไม่ตายลวด2ผู้ช่วยเหลือ ห้วนหน้าแวงหน้า ซึ่งหมายความว่าขั้วบวกกับขั้วไฟฟ้านิเสธ
การทิ่มหลอดไฟฟ้าแตะต้องป้ายไฟเชียร์ยกให้ถ่ายแบบขัดขวางทั้งปวงโชค รวมความว่า ถ้านำทางขาแวงวางไม่อายข้างนอกขาห้วนวางไม่อายณ (ดั่งสิ่งกลมๆกลมดิก ขาแวงวางข้างนอกห้วนวางณ) ก็แตะต้องสร้างทำนองเดียวกันล้วนแล้วตลอดบ้าย น่าฟังขาตลอด2หน้าจักสัมผัสขัดขวางมิได้มา ถ้าอย่างนั้นอัคคีจักลัดเลาะวงจรกับมิชิดกับ (แต่กลับมิช๊อตนะขามิแตะต้องขนหัวลุกอันตราย)